Chris van de Ven is schrijver en directeur van Stichting HOPE XXL. Als liefhebber en kenner van Multatuli schreef hij verschillende boeken over diens werk. In zijn laatste boek, Godsdolheid – In 100 stappen genezen van je religie (2025) neemt hij religie met humor en kritische argumenten onder de loep. In de Podcast Ongefilterd typeerde Adriaan van Dis het spraakmakende boek zo: “Een vrolijk woedend boek – beetje tegengif is op z’n plaats.” Hersenonderzoeker Dick Swaab sloot zich hierbij aan: “Als goden bestonden zouden ze, net als ik, dit boek grinnikend lezen.” De bekende vrijdenker en historicus Anton van Hooff sprak van “een toegankelijk, gedegen en ook nog humoristisch compendium van argumenten tegen religie dat gratis verspreid zou moeten worden.” Minder positief waren de christelijke bladen, maar zoals Edgard Eeckhard van het Humanistisch Verbond Vlaanderen stelde: “Ook voor wie niet gelooft, is het een vlotte en plezante samenvatting van argumenten.”

De bijeenkomst in Breda waar Chris van de Ven wordt benoemd tot ‘Atheïst van het jaar’, is toegankelijk voor publiek. U kunt zich hier aanmelden.

Waarom moet je Barbie lezen?

Barbie – Het leven van een stijlicoon laat zien dat Barbie veel meer is dan een pop. Aan de hand van haar ontwikkeling sinds 1959 vertelt Massimiliano Capella het verhaal van veranderende mode, maatschappelijke idealen, kunst en populaire cultuur. Het boek biedt een prachtig geïllustreerde reis door ruim 65 jaar geschiedenis en laat zien hoe Barbie steeds opnieuw met haar tijd is meegegroeid. Het is een unieke kijk in de wereld van een van de bekendste iconen van de twintigste en eenentwintigste eeuw.

Wat vind je goed aan de auteur Massimiliano Capella?

Als kunst- en modehistoricus plaatst Massimiliano Capella Barbie niet alleen in de wereld van speelgoed, maar ook in de bredere culturele context van mode, kunst, lifestyle en maatschappelijke ontwikkelingen. Daardoor krijg je als lezer een goede kijk op waarom Barbie al meer dan 65 jaar relevant is. Daarnaast is zijn samenwerking met Mattel een sterk punt. Voor het boek kon hij gebruikmaken van authentieke achtergrondinformatie en uniek beeldmateriaal, wat het boek extra bijzonder maakt.

Wat is je favoriete passage/hoofdstuk uit Barbie en waarom?

Het hoofdstuk over Barbie’s ontstaan en haar debuut in 1959 vond ik erg interessant om te lezen. Het laat zien hoe zorgvuldig Barbie werd ontworpen, welke mode-iconen haar uiterlijk inspireerden en hoe haar introductie uitgroeide tot een cultureel keerpunt. Barbie werd niet alleen gepresenteerd als pop, maar als een weerspiegeling van de idealen, dromen en mode van die tijd. Al vanaf het begin was ze voor meisjes een inspiratie door haar motto: ‘Je kunt alles worden.’

Welk(e) gelijksoortig(e) boek(en) zou je aanbevelen?

Als je geïnteresseerd bent in cultuurgeschiedenis, zijn de volgende boeken ook de moeite waard:

• Het mysterie van The Beatles – Over de oorzaken van hun ongekende roem van Peter Eijgenhuijsen
• Unieke voetbalshirts – Topshirts uit de collectie van Classic Football Shirts

Voor Jan Bouwstra is het alweer zijn derde fabelboek. Hij wordt gezien als de opvolger van Toon Tellegen. De fabels van Bouwstra bestaan uit speelse en diepzinnige gesprekken tussen dieren. Ze proberen iets van de zin van het leven te ontdekken en spelen daarbij met gedachten, betekenissen en taal. Zo bieden de fabels een filosofische kijk op thema’s als eenzaamheid, schoonheid, macht, politiek, vriendschap, taal en tijd. ‘Het schrijven van fabels is een manier om na te denken zonder iets kapot te maken’, schrijft Bouwstra in zijn inleiding. Dat is mooi gezegd. Het filosofische essay ontrafelt dingen en maakt ze dus een beetje kapot. De fabel laat de dingen heel. Dat is in deze tijd ook wel eens aardig.

Wat het boek verder onweerstaanbaar maakt, zijn de bijzondere tekeningen van Thé Tjong-Khing. Hij bleek geen driehonderd boeken te hebben geïllustreerd, zoals de interviewer dacht, maar een veelvoud ervan. Nog altijd tekent hij dagelijks, ondanks zijn 93 jaren. ‘Ik ben gewoon nooit gestopt met werken’, zei hij na afloop. ‘Het voelt ook niet als werk hè.’ Thé Tjong-Khing tekende al als kind op Midden-Java, waar hij geboren is. Eenmaal in Nederland ging hij als striptekenaar aan de slag bij de Toonder Studio’s. Bij het grote publiek brak hij door met zijn illustraties voor kinderboeken. Iedereen kent de illustraties van Vos en Haas en van zijn ‘Waar-is-de-taart’-boeken. Tijdens de presentatie vertelde Thé Tjong-Khing dat het maken van een mooie tekening hard werken is. Er staat een volle prullenbak naast de werktafel, want elke tekening wordt een aantal keer gemaakt. Tot de perfectie is bereikt. Mede door deze ijver is Thé Tjong-Khings werk meermalen bekroond. Zo won hij driemaal het Gouden Penseel (1978, 1985 en 2003) en kreeg hij in 2005 de Woutertje Pieterse Prijs voor zijn eerste boek in de taartreeks, getiteld Waar is de taart? In 2010 ontving hij de Max Velthuijs-prijs voor zijn hele oeuvre.

Wie naar de winkel kwam hoorde hoe Justin Samgar de verteller enkele fabels prachtig voordroeg. De dieren kregen zo allemaal een eigen stem. Wie vervolgens het boek kocht, werd beloond met een handtekening en stempel van Jan Bouwstra en een op de persoon afgestemde tekening van Thé Tjong-Khing. Dat wilde iedereen natuurlijk wel. Terwijl de winkel de rolluiken liet zakken, stonden de bezoekers nog in de rij voor zo’n gesigneerd exemplaar. Opnieuw toonde de fijne boekverkopers van Broese zich inschikkelijk. Iedereen kreeg nog de kans om met zo’n iconisch en gesigneerd fabelboek naar huis te gaan.

De presentatie vond plaats op 7 september 2026. Troost voor als u het heeft gemist: het boek is bestelbaar

“Prachtig om genomineerd te zijn. Het geeft aandacht voor die onbekende, maar wondermooie miniatuurwereld,” reageert veldbioloog en natuurfotograaf Ron Poot, die de foto’s voor het boek maakte. “De nominatie is al een prijs op zich, maar nummer 1 worden bij zoveel andere mooie natuurboeken zou natuurlijk wel echt de hoofdprijs zijn.”

Wonderlijke wereld van de korstmossen

In Miniatuurwereld verkennen biologen Henk-Jan van der Kolk, Harold Timans en Ron Poot de wonderlijke wereld van de korstmossen in Nederland. “We wilden de kleine maar wonderlijke biologie en diversiteit van korstmossen toegankelijk maken voor een breed publiek,” aldus Timans. Je komt ze elke dag tegen op stoeptegels, takken en dakpannen, maar wat ze nu echt zijn, is nog niet helemaal duidelijk. Wel is bekend dat ze supersterk zijn: ze overleven het vacuüm van ruimte en maken hun eigen zonnebrand. Daarmee zijn het biologische curiositeiten die in vele opzichten fascinatie oproepen.

Natuurboekenprijs

De Natuurboekenprijs is een initiatief van de Volkskrant, LandschappenNL en Vroege Vogels en wordt op 27 september voor de derde keer uitgereikt. De prijs is bedoeld om “aandacht te vragen voor inspirerende natuurboeken die kennis, verwondering en betrokkenheid bij de natuur bevorderen.”

Stem hier vóór vrijdag 25 september op Miniatuurwereld voor de Natuurboeken Publieksprijs.

1. Waarom moet je dit boek lezen?
   Het grote literatuurboek is een toegankelijk en inspirerend naslagwerk voor iedereen die meer wil weten over de geschiedenis van de literatuur. Het boek laat zien hoe literaire stromingen zich hebben ontwikkeld en plaatst beroemde werken in hun historische en culturele context. Dankzij de heldere uitleg, illustraties en tijdlijnen is het zowel geschikt voor beginnende lezers als voor mensen die hun kennis willen verdiepen.
2. Wat vind je goed aan deze auteur?
   Hoewel het boek is samengesteld door Sam Atkinson en een internationaal team van literatuurexperts, vind ik juist die samenwerking een sterk punt. Daardoor komen veel verschillende perspectieven en literaire tradities aan bod. De informatie wordt overzichtelijk gepresenteerd en ingewikkelde ideeën worden op een begrijpelijke manier uitgelegd, zonder dat het oppervlakkig wordt.
3. Wat is je favoriete passage/hoofdstuk uit het boek en waarom?Mijn favoriete hoofdstuk is ‘Het echte leven verbeelden’. Dat komt niet alleen doordat ik geïnteresseerd ben in schrijvers als Oscar Wilde en Fjodor Dostojevski, maar vooral omdat dit hoofdstuk laat zien hoe literatuur ons een andere kijk op de werkelijkheid kan geven. Romans bieden de mogelijkheid om als lezer achter de schermen van het leven van anderen te kijken: je krijgt inzicht in hun gedachten, twijfels en motieven. Juist dat maakt literatuur voor mij zo waardevol; het vergroot je begrip van andere mensen en laat zien hoe complex het menselijk leven kan zijn.
4. Welk(e) gelijksoortig(e) boek(en) zou je aanbevelen?
   Ik zou Het grote filosofieboek uit dezelfde reeks aanbevelen. Net als Het grote literatuurboek maakt het complexe onderwerpen toegankelijk en laat het zien hoe ideeën zich door de geschiedenis heen hebben ontwikkeld. Daarnaast is het een mooie aanvulling voor lezers die geïnteresseerd zijn in de achterliggende ideeën van grote schrijvers en denkers. Filosofie en literatuur beïnvloeden elkaar vaak, waardoor beide boeken elkaar goed versterken. Ook andere delen uit de reeks, zoals Het grote Wetenschapsboek of Het psychologieboek, zijn interessant voor lezers die graag op een toegankelijke manier meer willen leren over cultuur en de mens.

De drie genomineerde Noordboek-uitgaven zijn:

• Natuur in eigen tuin van Luc Hoogenstein
• Tuinen van Verwondering van Martje van den Bosch
• Plukplezier van Angelo Dorny

De jury, bestaande uit zes enthousiaste en kritische tuinliefhebbers, leest de geselecteerde boeken deze zomer en stelt vervolgens een top drie samen. Eind september wordt bekendgemaakt welk boek wordt bekroond tot Beste Tuinboek van het Jaar.

We zijn verheugd dat drie boeken uit ons fonds tot de geselecteerde titels behoren. De nominaties onderstrepen de kwaliteit en veelzijdigheid van de uitgaven waarmee Noordboek  Sterck & De Vreese lezers wil inspireren om met meer aandacht naar de natuur en hun eigen leefomgeving te kijken. We feliciteren Luc Hoogenstein, Martje van den Bosch en Angelo Dorny van harte met deze mooie erkenning en kijken uit naar de bekendmaking van de winnaar.

1. Waarom moet je dit boek lezen?

Deze vertaling van Cicero leest als een samenvatting van zijn hele retorica-leer. Het behandelt de kernvragen rond overtuigingskracht: wat is overtuigend, wat is een argument en wat zijn feiten? Deze vragen worden vanuit de bron, vanuit een basis, deel voor deel opgebouwd.

1. Wat vind je goed aan deze auteur?

Niet alleen laat Cicero zien hoe je een argumentatie goed en gedegen opzet, maar ook hoe en in welke situaties een bepaalde stijl belangrijk kan zijn om een groep mensen mee te krijgen. Voor zijn werk als Romeins consul was dit essentieel, maar de inzichten die hij deelt zijn ook relevant voor iedereen die effectief wil communiceren in sociale of werkgerelateerde situaties.

1. Wat is je favoriete passage/hoofdstuk uit het boek en waarom?

Mijn favoriete passage is die waarin Cicero de verschillende delen van een redevoering bespreekt. Hij legt uit dat het eerste en laatste gedeelte moeten inspelen op de emoties van mensen. Het laat zien dat overtuigen niet alleen draait om logische argumenten, maar ook om het creëren van betrokkenheid.

1. Welk(e) gelijksoortig(e) boek(en) zou je aanbevelen?

De rest van de boeken in de Cicero-reeks!

De jury roemde het boek als: ‘Een vakkundige, vanuit de landschapsgeschiedenis ingestoken biografie, met diepgang en aandacht voor verschillende disciplines, toegankelijk geschreven en voorzien van fraai, informatief kaart- en beeldmateriaal, die helder inzicht biedt in de doorwerking van het verleden in het heden.’

Tijdens de prijsuitreiking werd bovendien benadrukt dat ook de beschrijving van de twintigste eeuw, opgenomen in deel 4 van de reeks, door de jury als evenwichtig werd gewaardeerd.

De prijs werd uitgereikt aan de auteurs Jan Neefjes en Hans Bleumink. Op de foto van de uitreiking staan van links naar rechts: Hans Bleumink en Jan Neefjes, Linde Egberts namens de jury, Catrien Scholten namens de Nationale Parken Dwingelderveld en Drents-Friese Wold, en fotograaf Hans Dekker.

Foto: Lennart van Rees 

Klik hier voor meer informatie over het bekroonde boek

Wat begon als losse observaties door de seizoenen groeide zo langzaam uit tot een geheel waarin de kracht van elk seizoen voelbaar werd in het leven in de tuin. In de winter draaide het om vertragen en naar binnen keren, in de lente ontwaakte de wereld die bol stond van nieuw leven en kracht, in de zomer ervoer ik de overvloed, de warmte en vreugde, in de herfst worstelde ik met loslaten, afbouwen en vooruitkijken naar wat weer komen zou., Uiteindelijk keerde ik weer terug bij de winter waar de tuin mij liet zien dat begin en einde in elkaar overlopen. Bijzonder was dat de winter voor mij al jaren voelde als een seizoen dat je moet uitzitten, een grijze tussenruimte, maar tijdens het schrijven ontdekte ik dat de rust en stilte van de winter juist onmisbaar zijn voor de natuur en ook voor mij als mens.

Hoe meer ik schreef, hoe duidelijker het mij werd dat de verhalen niet alleen over de tuin gingen, maar ook over hoe ik in het leven sta en hoe aandacht voor het kleine je denken kan verruimen en je gevoel van welzijn kan vergroten. Wat je dan ziet, wanneer je de kleine natuur observeert, is een wereld op zichzelf: een wereld waarin een sperwer plotseling binnenvliegt en alles even op zijn kop zet, een wereld waarin slakken en mieren hun eigen tempo volgen en waarin de appels, de regen en de zon net zo betekenisvol worden als grote gebeurtenissen. Ik zag dat de verhalen ook gingen over het oefenen met vertrouwen en geduld. De tuin liet mij zien dat groei niet altijd zichtbaar hoeft te zijn, dat stilte een vorm van ontwikkeling kan zijn, dat je rustig de tijd mag nemen en niet altijd angstvallig hoeft bij te sturen of in te grijpen. Maar de verhalen gingen ook over kwetsbaarheid en kracht, wat een continu samenspel blijkt te zijn in de tuin. De verhalen lieten mij ervaren dat de kleine gebeurtenissen, een mus in de appelboom, kikkers in het vijvertje, de zachte winterzon, het mos achter in de tuin en een muis op zoek naar zaden allemaal hun eigen taal spreken en je iets te vertellen hebben als je de tijd neemt om echt te luisteren.

Voor ik begon aan de verhalen was ik er al van overtuigd dat de tuin niet een plek is die ik bezit. Onbedoeld is dat inzicht, dat een tuin niet van de mens is maar van alles wat er leeft, tijdens het schrijven een belangrijke onderstroom geworden in het boek. Hopelijk zal het boek op die manier bijdragen aan het groeiende bewustzijn dat we niet losstaan van de natuur en dat de tuin een plek is waar we in harmonie kunnen samenleven met al het mooie leven dat zich daar aandient.

Bernadette Geradts (1982) studeerde Engels aan de Rijksuniversiteit Groningen, is al jaren docent in het voortgezet onderwijs, ontwerpt ecologische en duurzame tuinen en is natuurcoach.

Kleine natuur in de tuin, Bernadette Geradts.

Volgens Stein worden mensen vandaag de dag voortdurend verleid door sociale media, smartphones, voedsel, morele verontwaardiging en hardnekkige gedachtepatronen. In Afkicken met Spinoza onderzoekt hij hoe de filosofie van Spinoza kan helpen om deze moderne vormen van afhankelijkheid te begrijpen en meer vrijheid te ontwikkelen.

Het boek verbindt klassieke filosofie met actuele maatschappelijke thema’s als mentale gezondheid, polarisatie en de invloed van algoritmes op ons dagelijks leven. Daarbij put Stein uit zijn ervaringen als filosofiedocent, bestuurder van het Spinozahuis en vader.

Beluister het gesprek (vanaf 39:25): Hier