Weerbaar
€ 27,90
Geen keus. Dat antwoordde Arnold Douwes (1906-1999) op de vraag waarom hij zich inzette voor de Joden. Vanuit het Drentse dorp Nieuwlande redde hij, samen met anderen, velen het leven. Hij zorgde in zijn ondergrondse netwerk voor begeleiding, onderdak, geld en bonnen. Yad Vashem onderscheidde hem in 1965 als een Rechtvaardige onder de Volkeren.
Arnold Douwes was een weerbare man die op vier continenten een avontuurlijk leven leidde. Hij handelde in overeenstemming met zijn eigen waarden ook wanneer de druk groot werd om dat niet te doen. Geboren in het Gelderse Laag-Keppel zwierf hij van zijn twintigste tot zijn dertigste door de Verenigde Staten. Als vermeende communist werd hij in 1936 naar Nederland uitgezet. Na de oorlog woonde hij bijna tien jaar in Zuid-Afrika, waar hij zich verzette tegen de Apartheid. Daarna woonde hij dertig jaar in Israël. Zijn oude dag bracht hij in Nederland door, waar hij eindelijk tot rust kwam.
Michiel van Diggelen (1957) is historicus. Hij schreef onder meer een biografie van Ab Visser en de historische roman De exodus van Hendrik Peter Scholte.
Richard Tanke (1957-2025) promoveerde als kernfysicus en werkte vele jaren bij de KEMA. Hij ontwikkelde zich tot een sociaal ondernemer die zich inzette voor mensen met een beperking.
”My Dutch readers may also be interested in the excellent biography of Arnold Douwes that was published recently.” – Rutger Bregman
”Mensen als Arnold inspireren en geven hoop. Het is goed dat het mooie boek hier aandacht voor vraagt.” – Jan Peter Balkenende
Gerelateerde boeken
-
De opgejaagden
€ 29,90Direct na de Tweede Wereldoorlog zette de joodse onderduiker Alfred ‘Ab’ van Dien zijn herinneringen over zijn onderduikperiode op papier. Deze herinneringen raakte hij jarenlang kwijt. Een medeonderduiker, die inmiddels in Israël woonde, bleek ze in bezit te hebben en stuurde ze aan hem terug. In 1982, bijna veertig jaar na de bevrijding, werden de herinneringen in een eenvoudig uitgevoerd boekje uitgegeven onder de titel: De Opgejaagden, herinneringen van een joodse onderduiker in het Valtherbos”.
Met zorgvuldig gekozen en indringende bewoordingen geeft Van Dien in De Opgejaagden een kijkje in het gevoelsleven van een onderduiker, niet schuwend om ook de gevaren waaraan ze vrijwel continue blootstonden te beschrijven. De titel geeft exact de lading van het boek aan. Zestien joodse onderduikers blijken, ondanks hun goed verscholen onderduikplaatsen, hun leven niet zeker en worden (door verraad) meermalen opgejaagd. Tijdens hun ondergrondse leven in kleine zolderkamertjes, een kippenhok en twee in taaie bosgrond uitgegraven bosholen, werden ze ondersteund door een aantal zeer sterke Drenten. Het verhaal leest als een waargebeurd, spannend jongensboek, maar wel één met een gitzwarte achtergrond. Wie begint met lezen, kan niet stoppen. De lezer wil weten hoe het verder gaat en hoe het afloopt.
Schrijver Johan Withaar heeft naar aanleiding van De Opgejaagden ruim tien jaar onderzoek gedaan naar de onbekend gebleven achtergronden, de vreselijke niet te bevatten historische feiten en het leven van de betrokkenen na de oorlog. Dit nieuwe boek, inclusief de herinneringen van Ab van Dien, bevat de resultaten van dit onderzoek in binnen- en buitenlandse (oorlogs)archieven, locatiebezoeken en interviews met de kinderen van direct betrokkenen, die Johan Withaar tot in de USA en Israël heeft weten te traceren.
Daarnaast heeft het onderzoek een drietal niet eerder gepubliceerde op schrift gestelde herinneringen van direct betrokkenen opgeleverd. Deze geven soms een verrassende wending aan hetgeen Van Dien zich in De Opgejaagden herinnerde.
-
-
Tussen Aduard en Auschwitz
€ 22,50De kampervaringen en de doorwerking daarvan in het leven van Elie Aron Cohen (1909-1993) staan in deze biografie centraal. De oorlog vormde voor hem niet alleen een breuk tussen twee werelden – gesymboliseerd door Aduard en Auschwitz – maar ook tussen Joden en niet-Joden. En zelfs binnen de naoorlogse Joodse gemeenschap trok Elie scheidslijnen. Scheidslijnen die een duidelijke hiërarchie in leed aangaven, maar waarmee hij ook zijn eigen naoorlogse exclusiviteit als kampoverlevende strikt afbakende.
Elie was naast kampoverlevende tevens arts en schrijver, aspecten die in zijn leven nauw met elkaar verbonden bleven. Het arts-zijn was, zoals hij het zelf cynisch omschreef, ‘het beroep voor de kampen’ en hielp hem te overleven. In zijn publicaties keerde Elie steeds opnieuw terug naar het kamp om zo te getuigen van wat er in de kampen gebeurd was en zijn eigen handelen als ‘prominent’ kritisch te bezien.
Deze biografie is grotendeels gebaseerd op uniek bronnenmateriaal; met name Elie’s naoorlogse correspondentie vormt de ruggengraat van deze biografie. De vele persoonlijke brieven werpen een helder licht op zijn leven en persoonlijkheid.
