Boek van de maand juni 2026
Deze maand koos onze redacteur Kirsten als boek van de maand Delacroix en Chopin. Lees hieronder waarom.
- Waarom moet je dit boek lezen?
Ik vind het altijd inspirerend als blijkt dat twee beroemde artistieke genieën uit dezelfde tijdsperiode – in dit geval componist Chopin en schilder Delacroix – vrienden waren. En dat er een gezamenlijk kunstwerk opduikt als bewijs van deze vriendschap, is uniek. Een serie geschreven noten van de muzikant met ernaast een dynamische tijger van de schilder, alles met een vlugge hand op papier gezet. Je ziet al voor je dat deze heren aanwezig waren bij een Franse salon, een sip namen van een glas dure wijn en op een stukje papier hun magie achterlieten. Dat dit stukje papier bewaard is gebleven maakt dat wij ons weer even kunnen wanen in die bijzondere kunstzinnige jaren en dit fijn geschreven boek van Bart Stouten brengt je er.
- Wat vind je goed aan deze auteur?
Dit boek lees als een waterval vol belangrijke auteurs, kunstenaars en componisten. Als je geïnteresseerd bent in deze tijdsperiode of één van de namen die voorbijkomen, vind je in dit boek direct een lijst andere verwante denkers en doeners om in te duiken.
Tegelijkertijd vertelt Bart Stouten niet over toen, zonder het ook over nu te hebben. Terwijl hij door de straten van Antwerpen de regendruppelprelude van Chopin in zijn hoofd hoort, kan hij niet om de sporen heen die het kapitalistische systeem overal achterlaat. Hij is cynisch over dit systeem, maar schetst tegelijkertijd een hoopvol kunstzinnig alternatief door over die vriendschap tussen twee helden te praten. In een licht ‘Proustiaanse’ stijl fietst hij langs allerlei onderwerpen en laat je neuriënd achter.
- Wat is je favoriete passage/hoofdstuk uit het boek en waarom?
Delacroix en Chopin is niet opgedeeld in hoofdstukken, maar leest als een geheel. In die vorm kun je dus eigenlijk niet een deel eruit pikken, je kunt beter gewoon beginnen met lezen.
Wat mij wel is bijgebleven is de passage die begint op pagina 20 en de scène omschrijft waar Chopin en Delacroix beide aanwezig zijn bij een salon in Nohant. Stouten omschrijft dat Delacroix binnenloopt met rokerig haar van het atelier. Chopin zit ook in de ruimte met zijn handen rustend tussen zijn knieën, “maar niets verraadt hoe ze kunnen zingen”. Zulke passages zijn tekenend voor een hele tijdsgeest en -cultuur en laten de twee grote helden zo nederig zijn dat je gelijk met ze in die ruimte aanwezig bent.
- Welk(e) gelijksoortig(e) boek(en) zou je aanbevelen?
Meesteressen van het penseel – Janneke Budding
De autobiografie van Benjamin Franklin
Beklemde zielen – Sietse van der Hoek