De gekraagde roodstaart
€ 19,90
Ernst Oosterveld laat je de gekraagde roodstaart in al zijn pracht zien. Op basis van veertien jaar onderzoek toont hij aan hoe deze vogel zich thuis voelt in het prachtige coulisselandschap, zoals dat van de Noordelijke Friese Wouden met zijn vele houtwallen. En hij laat zien hoe deze trekvogel ons verbindt met de Sahel. Gaat het daar goed met de gekraagde roodstaart, dan bij ons ook, en als het daar minder goed gaat, is dat bij ons ook te merken. Zowel mens als dier voelen zich thuis in het kleinschalige boerenland. Het boek laat zien hoe natuur, landschap en landbouw goed samengaan en biedt een inspirerende blik op biodiversiteit in het cultuurlandschap.
Ernst Oosterveld is senior ecoloog bij Altenburg & Wymenga en kenner op het gebied van ecologie en beheer van agrarische cultuurlandschappen.
Gerelateerde boeken
-
-
-
Slagboom tussen dood en leven
Relaas van een gezin waarvan de ouders werden omgebracht en de zoon miraculeus overleefde€ 14,90
Slagboom tussen dood en leven
€ 14,90In Slagboom tussen dood en leven vertelt Alphons Katan (1930-2025) het verhaal van zijn leven. Als enig kind van een Joods (niet-gelovig) echtpaar woonde hij in de Tweede Wereldoorlog in Leeuwarden. Zijn invalide vader was econoom, gaf privélessen en werkte als beëdigd translateur. Als de ouders van Alphons Katan in 1942 kort na elkaar worden gearresteerd, krijgt Alphons onderdak bij Joodse vrienden van het gezin. Met dit bejaarde echtpaar komt hij uiteindelijk terecht in kamp Westerbork, waar hij een half jaar verblijft. Wanneer een tante de Duitsers weet te overtuigen dat haar neefje half-Joods zou zijn, wordt hij vrijgelaten. Hij overleeft de oorlog in Den Haag en Leiden. Zijn moeder wordt vermoord in Auschwitz, zijn vader in Gusen, een nevenkamp van Mauthausen. In dat kamp is hij het slachtoffer van medische experimenten. Als Alphons in 1994 foto’s van zijn vader in kampkleding en een foto van diens skelet ontdekt, begint hij een zoektocht naar het skelet en eist hij een verbod op het gebruik van de foto’s.
Persoonlijke verhalen als deze laten de bitterharde werkelijkheid vaak beter voelen dan anonieme beelden en getallen. Nu het aantal overlevenden van de Tweede Wereldoorlog met het jaar kleiner wordt, kan dit relaas een hulpmiddel zijn om de komende generaties te informeren en te stimuleren tot bewustwording en verantwoordelijkheidsbesef.
