De magie van de Camino

‘Ik echter vecht met verzen in mijn krappe bedje: wijd je dagen aan wat jij het beste kan!’

Geen enkele andere Romeinse dichter dompelde zich zo onder in de liefde als Sextus Propertius (ca. 50 – 15 v.Chr). Zijn gedichten zijn daardoor uniek. Consequent stelt hij in flitsende versregels de vrouwelijke deugden tegenover de mannelijke, de zachtheid tegenover de strengheid, de lichamelijke liefde tegenover de lichamelijke kracht, de elegie (het vers van de liefde) tegenover het epos (het vers van de strijd).

Hij maakt ons deelgenoot van alle emoties die bij de intense liefde horen: genot, afgunst, teleurstelling, hoop en wanhoop, angst voor verlies, vreugde bij terugkeer, in amusante of pijnlijke situaties. Hij is een meester in zijn genre, de grootste van de Romeinse elegiedichters, aan wie de bekendere Ovidius schatplichtig was.

‘Wanneer de uren zijn besteed aan menig schaal, en Venus nachtelijke offerdiensten eist,

voldoen wij uitgelaten in ons bed de schatting: zo voltooien wij dan jouw verjaardagsfeest.’

Het bezingen van de liefde bracht Propertius in conflict met de strenge moraal onder Augustus. In zijn laatste boek stapt hij noodgedwongen af van de liefde en biedt hij ons ongewone portretjes van Rome en haar geschiedenis. Maar vooral viert hij de liefde.

Deze nieuwe integrale vertaling van het werk van Sextus Propertius is van de hand van l.j. Deuss. Afgestudeerd in culturele antropologie en rechten, studeerde hij na zijn werkzame leven Keltische en klassieke talen aan de Rijksuniversiteit Utrecht. Eerder schreef hij artikelen en boeken over zijn vakterreinen; regelmatig schrijft hij boekrecensies voor Hermeneus, het tijdschrift van het Nederlands Klassiek Verbond.

Alain Holtkamp is getraumatiseerd teruggekomen uit Noord-Afghanistan. Jarenlang heeft hij zich goed weten te houden, maar als in 2021 de Talibanstrijders Kabul binnentrekken, knapt er iets in hem. Hij mishandelt zijn levenspartner en wordt veroordeeld tot vier jaar gevangenisstraf en tbs. In de ‘crypte’ van zijn isoleercel schrijft hij brieven aan ‘de sjamaan’, waarin hij filosofeert over het ongenadige karakter van de waarheid. Hij put troost uit de gedichten van een Afghaanse vrouw, die hij op wonderbaarlijke wijze in zijn cel ontvangt. Als zijn zus hem de waarheid over zijn vader vertelt, wordt het hem te veel.

Een actuele en filosofische vertelling over de impact van (oorlogs)geweld, over het kwaad dat altijd meelift met het goede en over het laatste redmiddel om staande te blijven in een liefdeloze waarheid: de psychotische verbeelding.

Okke Wisse was jarenlang algemeen geestelijk verzorger in de Van der Hoevenkliniek te Utrecht. Tegenwoordig is hij counselor en docent aan de Utrechtse Academie voor Geesteswetenschappen. Eerder verscheen van hem Filosoferen in de tbs.