De sterrenhemel met eigen ogen

Een nieuwe lente, een nieuwe Scharrelaar! De lente-editie van De scharrelaar staat weer boordevol met gedichten, verhalen en beschouwingen over vogels in binnen- en buitenland.

Een literair tijdschrift over vogels en vogels kijken, dat was er nog niet. Ja, er zijn de bekende natuurglossy’s en ledenbladen. De adembenemende fotografie doet daar het meeste werk, en dat is mooi. De stukken zijn hoogst informatief. Maar in die visuele weelde missen wij toch iets: de bezieling en de bezetenheid, gevangen in woord, en een enkel beeld. We verlangden naar een nieuw gebied. Een eigen biotoop, een reservaatje waarin het knettert en tettert, zindert en zingt, vloeiend uit de pennen van vogelaars met liefde voor schrijven of schrijvers met liefde voor vogels.
De scharrelaar dus. Tweemaal per jaar vertoont hij zich, gelijk de vogeltrek: eenmaal in het voorjaar, eenmaal in de herfst.

Het eerste nummer bevat bijdragen van onder meer: Stefan Brijs, Rob Buiter, Remco Daalder, Geert Groot Koerkamp, Redmond O’Hanlon, Alexander Reeuwijk, Marja Vuijsje, Hay Wijnhoven en Koos van Zomeren. De scharrelaar is alleen in losse verkoop beschikbaar en te koop bij de boekhandel.

Redactie: Emile Brugman, Caspar Dullaart, Jean-Pierre Geelen en Saskia van Loenen.

De Volkskrant
Recensie

‘De liefde voor de vogel zit diep in De Scharrelaar.’– Paul Onkenhout, Volkskrant