Nootzaak. Anekdotische verhalen uit de muziekhandel
In Nootzaak schetsen Sietze en Erna Haarsma de amusante en soms bizarre belevenissen uit de muziekhandel. Van verhalen als ‘Vader stinkt zo als hij speelt’ en ‘Het centenbakje’, tot ‘Ik ben de pianostemmer’ en ‘De beklimming van een kerkorgel’. Waargebeurd of niet? Waarschijnlijk wel, maar het kan zijn dat hier en daar in de loop van de tijd het verhaal zich heeft ontwikkeld tot een nog mooier verhaal. Een boek vol met anekdotische verhalen en muzikale weetjes, waarbij vrolijkheid de boventoon voert. Sietze en Erna Haarsma staan al jarenlang garant voor muziekplezier. Ze hadden een muziekwinkel, een radiostation en doen muziekproducties. Hierbij werkten ze onder anderen met Liesbeth List, Thijs van Leer en Cor Bakker.
Gerelateerde boeken
-
De symfonieën van Gustav Mahler
€ 22,90In zijn liefde voor de natuur en zijn intense beleving en reflectie op zijn gevoelens past Mahler feilloos in onze tijd.J an Auke Walburg bespreekt van elke symfonie de relatie die de muziek heeft met de achtergrond en de gebeurtenissen in het leven van Mahler. Hij baseert zich daarbij op opmerkingen van Mahler zelf, van Alma, van zijn vrienden en andere tijdgenoten. Daarmee ontstaat een helder inzicht in de betekenis van de symfonieën, een boeiend portret van Gustav Mahler en een overzicht van het zo spannende fin du siècle van de negentiende eeuw. Die kennis versterkt de beleving en de ervaring van de muziek van Gustav Mahler
-
Tussen Aduard en Auschwitz
€ 22,50De kampervaringen en de doorwerking daarvan in het leven van Elie Aron Cohen (1909-1993) staan in deze biografie centraal. De oorlog vormde voor hem niet alleen een breuk tussen twee werelden – gesymboliseerd door Aduard en Auschwitz – maar ook tussen Joden en niet-Joden. En zelfs binnen de naoorlogse Joodse gemeenschap trok Elie scheidslijnen. Scheidslijnen die een duidelijke hiërarchie in leed aangaven, maar waarmee hij ook zijn eigen naoorlogse exclusiviteit als kampoverlevende strikt afbakende.
Elie was naast kampoverlevende tevens arts en schrijver, aspecten die in zijn leven nauw met elkaar verbonden bleven. Het arts-zijn was, zoals hij het zelf cynisch omschreef, ‘het beroep voor de kampen’ en hielp hem te overleven. In zijn publicaties keerde Elie steeds opnieuw terug naar het kamp om zo te getuigen van wat er in de kampen gebeurd was en zijn eigen handelen als ‘prominent’ kritisch te bezien.
Deze biografie is grotendeels gebaseerd op uniek bronnenmateriaal; met name Elie’s naoorlogse correspondentie vormt de ruggengraat van deze biografie. De vele persoonlijke brieven werpen een helder licht op zijn leven en persoonlijkheid.
