Solange der baum blüht. Eine kurze Geschichte der friesischen Literatur

Marijke Meu (tante Marijke) is de koosnaam van Maria Louise van Hessen-Kassel (1688-1765) waaronder de Friezen hun vorstin uit de achttiende eeuw kennen. Zoiets zegt veel over de aard van de band die de Friezen met deze prinses uit het huis van Oranje-Nassau hadden. Veel minder bekend is haar voortdurende strijd om de belangen te verdedigen van haar enige zoon: de latere stadhouder Willem IV. Het voortbestaan van het huis Oranje-Nassau, waarvan de Hollandse tak met het overlijden van stadhouder Willem III in 1702 uitgestorven was, leek door de dood van Johan Willem Friso in 1711 onzeker.
‘Marijke Meu’, Friso’s weduwe, vormde geruime tijd de dunne draad die Willem van Oranje met ons tegenwoordige koningshuis verbond. Lang heeft de officiële Nederlandse geschiedschrijving zowel aan haar als aan haar tijd weinig aandacht besteed. Met deze biografie worden leemten in onze kennis van de achttiende-eeuwse stadhouderlijke familie aangevuld.

Dit boek Zalige eenvoud gaat over de acht zaligsprekingen
van Jezus. Dat zijn de beginwoorden van Jezus’
eerste preek, de Bergrede, waarin hij de essentie van
zijn geloof en de basisprincipes voor een gelukkig, een
‘zalig’ leven formuleert.
De essays in dit boek zijn geschreven door Hinne
Wagenaar. Het zijn persoonlijke reflecties, geschreven
tegen de achtergrond van zeven jaar pionieren met
Nijkleaster, de nieuwe kloosterplek in Jorwert, waar
gezocht wordt naar nieuwe wegen voor geloof en
spiritualiteit.
De auteur ziet Nijkleaster als een onderdeel van een
nieuw-monastieke beweging, waar Bonhoeffer al naar
verlangde in 1935: ‘De tijd is gekomen om mensen
bijeen te brengen tot een nieuw soort monnikendom,
waarin een leven volgens de Bergrede centraal staat.’
Hinne Wagenaar (Nijemirdum, 1962) is sinds 2012
als pionier-predikant verbonden aan de pioniersplek
Nijkleaster en aan de kerkelijke gemeente Westerwert
te Jorwert en omstreken.